Relaxing-Yoga | Kum Nye

“De gewaarwording die wij angst noemen kan een toegangspoort zijn tot innerlijk ontwaken…Ons oordeel over goed en kwaad, over positief en negatief, berust op begrippen die we als kind net zo onbewust in ons hebben opgenomen als we onze taal hebben geleerd. Deze waardeoordelen zijn dwingend, dat we ze verwarren met directe levenservaring. Wanneer we ze echter voetstoots aannemen, beperken we ons in onze mogelijke ontdekkingen. Want schuilen er soms geen verborgen nadelen in de ervaringen die we prettig noemen, en zijn er werkelijk geen waardevolle aspecten aan de ervaringen die we als ongewenst bestempelen? De reflex om ons van “negatieve” ervaringen af te wenden is echter zo sterk, dat we nauwelijks de kans krijgen om te zien wat deze behelzen. Wij schijnen niet om onze angst heen te kunnen.

De meest beangstigende van alle ervaringen, het allermoeilijkste om rechtstreeks onder ogen te zien, is de dood. Maar kunnen we deze gebeurtenis buiten beschouwing laten en toch de hoop koesteren de zin van ons leven te doorgronden? Dat zouden we wel willen. Nadenken over de onontkoombaarheid van aftakeling en dood is pijnlijk. Het brengt ons tot wanhoop en biedt ons geen enkele uitweg. Waartoe dient het leven als de dood een einde maakt aan al ons streven? …

Kunnen we ons voorstellen hoe we ons voelen als het onze beurt is om onbekwaam en hulpeloos te worden, of hoe het is om iedere dag geconfronteerd te worden met de wetenschap van onze naderde dood? Zullen we nog steun ondervinden van onze huidige gevoelens van plezier en tevredenheid, wanneer we onze levenskrachten voelen wegebben of wanneer we vergaan van pijn en weten dat die niet verdwijnt?

Als we wisten dat ons laatste uur geslagen had, zouden we ons daar rustig aan overgeven? Waar zouden wij spijt van hebben? Van welke dingen zouden we het gevoel hebben er niet aan toegekomen te zijn? Zouden we anders geleefd hebben als we van tevoren hadden geweten dat ons leven op dit moment zou eindigen? Welke raad zouden we aan onze kinderen of vrienden meegeven, om hen te helpen een gevoel van spijt te voorkomen wanneer hun stervensuur aanbreekt?

Zolang wij jong en gezond zijn, is de tijd ons gunstig gezind; hij stelt ons in de gelegenheid na te denken over wat we willen ondernemen en ondersteunt onze pogingen om die kennis te vinden, die we nodig hebben om verwarring en verkwisting in ons leven tegen te gaan. Als we onze tijd verspillen, verspillen we ons leven; er blijft ons weinig anders over dan te aanvaarden wat ons in onze laatste levensjaren overkomt. Aanvaarden we echter de edelmoedigheid van tijd en gebruiken we deze om een sterk fundament voor zelfkennis te leggen, dan zal de aldus verworven kennis ons beschermen tegen zwakte en emotionele nood –  zowel nu als in de toekomst. Dan zal kennis op onze oude dag een voortdurende bron van inspiratie en kracht zijn, die ons door dik en dun ondersteunt en zowel onze eigenwaarde als die van anderen bekrachtigt.

Waarom is het zo moeilijk om de realiteit van het ouder worden en sterven onder ogen te zien? Waarom moeten we een directe confrontatie met onze angst uit de weg gaan?….

Misschien verliezen we, als we onze angsten erkennen en ze diep in ons hart voelen, alleen maar onze illusies. Mogelijk ontdekken we in onze angst een onverwachte rustplaats, waardoor we ons heel dankbaar voelen dat we eindelijk weten wie we zijn en waar we naar toe gaan.

De gewaarwording die we nu angst noemen, kan een toegangspoort zijn tot innerlijk ontwaken. Telkens wanneer we angst ervaren kunnen we ervan uitgaan dat we in de buurt komen van kennis die we voor onszelf verborgen hebben gehouden. Telkens wanneer we de grenzen van onze ervaring naderen en iets nieuws beginnen te ontwaren, zal de angst als een schaduw verrijzen om datgene te verbergen wat we het dringend dienen te weten.

Angst zal ons, evenals een goede vriend, niet verlaten voordat we ons eigen wezen volledig begrijpen. Zolang we op zoek zijn naar grotere kennis over wie en wat we zijn, kunnen we erop vertrouwen dat angst een kompas kan zijn voor ons eigen gewaarzijn, een wijzer die ons de weg wijst naar grotere kennis. ”  

Citaat uit het boek: “Kennis van Vrijheid tijd om te veranderen” geschreven door Tarthang Tulku.

 

 

 

“Uiteindelijk kunnen we er niet aan ontkomen verantwoordelijkheid voor onszelf te nemen. We willen allemaal gelukkig zijn en een leven leiden dat de moeite waard is, maar als we s`morgens zorgelijk en angstig wakker worden en onze dagen gefrustreerd en nutteloos doorbrengen, is onze leven weinig zinvol. Misschien vinden we tijdelijk troost in de verschillende manieren om het ego te bevredigen, maar er komt een moment waarop we beseffen dat zulke genoegens van voorbijgaande aard zijn. Als we in plaats daarvoor leren verantwoordelijkheid voor onszelf te nemen, en evenwichtig en harmonieus te leven, zullen wij een diep gevoel van innerlijke vrijheid ervaren dat ons leven richting zal geven en ons ook in moeilijke situaties zal steunen….Als we kijken naar de manier waarop we onze tijd besteden, zien we dat we een dag, ook al lijkt deze gevuld, meestal verward en dagdromend doorbrengen, omdat we geen plannen maken voor de dingen die we willen volbrengen. Soms hangen we maar wat rond zonder iets te doen te hebben – zonder doel en zonder plan.

Elke dag is een schakel in de ketting van ons leven. Praktisch gezien moeten we daarom altijd gewaar zijn van wat we doen; niet om rijk en machtig te worden, maar om zo evenwichtig mogelijk te leven en van het leven te genieten.…De meeste van ons hebben niet geleerd verantwoordelijkheid te dragen toen ze jong waren, en de schoolkennis die in tien of vijftien jaar is opgedaan, heeft weinig praktische waarde. Daarom merken we, nu we volwassen zijn, dat we niet weten hoe we zinvol en evenwichtig leven kunnen leiden. Zelfs al vinden we van onszelf dat we verantwoordelijk en zelfstandig zijn, dan bedriegen we onszelf nog steeds wanneer we niet werkelijk begrijpen hoe emoties en het ego ons overheersen. In tijden van crisis merken we of onze innerlijke kracht voldoende ontwikkeld is om ons door de moeilijkheden heen te helpen.

Soms proberen we onze problemen indirect te bestrijden door onze moeilijkheden aan anderen te wijten. Dit leid tot verwarring en creëert een zware, negatieve atmosfeer in en om ons heen. Het is gemakkelijk om kritiek op anderen te hebben, maar het is veel moeilijker om onze eigen zwakheden onder ogen te zien en te overwinnen…

Wanneer we leren direct met onze klachten en moeilijkheden om te gaan, verliezen geromantiseerde ideeën over het spirituele pad hun betekenis. Wij zien dat het belangrijk is om verantwoordelijkheid voor onszelf te nemen en ons steeds bewust te zijn van onze gedachten, gevoelens en daden. Het is mogelijk onze problemen op te lossen, onze mogelijkheden te ontwikkelen en de zin en de waarde van ons leven te ontdekken. Dat klinkt simplistisch, maar soms is het goed onze problemen gewoon even te vergeten. Ondertussen zien we dat de meeste dingen waar wij in verstrikt zitten, onze blik hebben vernauwd. Onze zorgen, angsten en droefheden staan ons innerlijk evenwicht in de weg en verhinderen een constructieve aanpak van onze moeilijkheden.

Vicieuze cirkels en gewoontes op het emotionele vlak zijn moeilijk te doorbreken, want onze mentale verwarring maakt het moeilijk onderscheid te maken wat gezond en wat schadelijk is. Dat is heel duidelijk het geval in overbevolkte woonsituaties, waar mensen aan verschillende en tegenstrijdige invloeden worden blootgesteld; de verwarring en negativiteit kunnen overweldigend zijn. Er ontstaat een gevoel van hopeloosheid – een gevoel dat er geen alternatief is, geen uitweg. Tenslotte leidt zo`n houding tot verlies van vitaliteit en totale onverschilligheid.

Daarom is het van belang om de macht van onze emoties te erkennen, en de verantwoordelijkheid daarvoor op ins te nemen door een lichte en positieve atmosfeer om ons heen te creëren. Deze door ons gecreëerde houding van vreugde maakt momenten van hopeloosheid, eenzaamheid en waanhoop minder zwaar. Onze contacten met anderen worden vanzelf beter, een stukje bij beetje wordt ook de maatschappij positiever en komt meer in evenwicht.

Wanneer we naar onze emoties kijken, zien we hoe besmettelijk ze zijn. Als iemand lacht, moeten wij ook lachen; als iemand huilt, voelen wij ons ook verdrietig. Hetzelfde gebeurt wanneer iemand depressief is. Negativiteit lijkt een besmettelijke ziekte – als er een negatief is, worden de anderen ook geïrriteerd en negatief.

Laten we daarom de tijd nemen om gewaarzijn te ontwikkelen en onze gedachten en zintuigen te vernieuwen…we kunnen het ons niet veroorloven tijd te verliezen met treurig, opgewonden of verward zijn. Op dit moment kunnen we beginnen verantwoordelijkheid voor onszelf te nemen. Dat zijn geen idealen of doelen voor een verre toekomst. We kunnen er nu meteen mee beginnen….

Wees je daarom gewaar van je lichaam en je zintuigen. Houd op met mistige toekomstdromen of het herleven van oude herinneringen. Geef de romantiek van je emoties op en wees je alleen maar bewust van wat er in je leven gebeurt.

De patronen van je leven van het dagelijks leven kunnen je scholing worden. Analyseer je gedachten regelmatig en bekijk kritisch wat in je leven gebeurt; oefen je elk moment in gewaar zijn. Als je dit iedere dag doet, zul je een heilzame oprechtheid ontwikkelen; je leven zal minder chaotisch en verward worden, en je zoekt niet langer naar vervulling buiten jezelf. Gewaar zijn in de confrontatie met elke situatie is een van de beste manieren om verantwoordelijkheid te nemen. “ Citaat uit het boek: “Leven in evenwicht een gids voor meditatie en zelfgenezing…” geschreven door Tarthang Tulku.

“Gevoelens en emoties vertonen zich aan aan ons als een opeenvolging van televisieshows. Maar we hebben weinig controle over de programmering – die begint in de ochtend en gaat door tot diep in de nacht. Afhankelijk van de eb en de vloed van gebeurtenissen, onze veranderde percepties  en onze interne dialogen, voelen we de vreugdevolle vervoering van liefde, de afgestompte stagnatie van verveling, de uitbundigheid van vreugde, de agitatie van ongerustheid of frustratie, de warme geruststelling van geluk, de pijn van teleurstelling of verlies. We zien, we observeren, en de kracht van onze percepties werpt ons in het drama. Het script is al geschreven: de emotionele reacties zijn voorspelbaar en we ervaren wat onze impulsen ons dicteren. Zodra we ons de ervaring toe-eigenen,  zodra we zeggen “ik ben gelukkig”, “ik ben boos”, “ik ben verdrietig”, worden ik en de ervaring een; ik kan mezelf niet scheiden van mijn percepties of mijn emoties, of onderscheid maken tussen mijzelf en mijn reacties….Als we onszelf eenmaal mee identificeren smelt het gevoel of de emotie samen met onze perceptie van “mij”en alles wat “mij”voor ons betekent. Hoewel we zeggen “mijn vreugde”, “mijn verdriet”, alsof wij de leiding hebben, zijn we aan de ervaring gebonden zodra we die zo sterk op onszelf betrekken. De associatie blijft bestaan in de geest, en kleurt de perceptie van onze ervaring en onszelf. ” citaat uit: “Kum Nye De betekenis van vreugde, de betekenis van zijn.” geschreven door Tarthang Tulku.

 

 

“Kum Nye biedt een manier om gezondheid, geluk en innerlijke vrede te bevorderen, die het fundament zijn voor zingeving in het leven en de poort naar de meest sublieme meditatieve ervaring. Als we ons de Kum Nye ervaring eenmaal eigen hebben gemaakt, kunnen we die in onze gedachten meedragen en toelaten dat die alles wat we zien en horen lichter maakt. Kum Nye kan ons opvrolijken met de blijdschap over een mooie dag, met het geluid van bladeren ruisend langs de bospad, met de geur van de bloemen op een zacht briesje. Wat voor werk we ook doen, we kunnen manieren vinden om het te zien als een middel om voldoening te kweken. We kunnen Kum Nye in al onze dagelijkse activiteiten brengen, de smaak van elke ervaring proeven, en de essentie ervan vermengen tot een rijke nectar – een bron van voortdurende vrede en voortdurend geluk.” uit het boek: Kum Nye De betekenis van vreugde, de betekenis van zijn” geschreven door Tarhang Tulku.

 

“Kum Nye verlicht de spanning die de zintuigen afsloot en de geest kalmte en voldoening ontnam. Kum Nye opent de zintuigen wijder voor schoonheid en vreugde en herstelt ons innerlijk licht, waardoor we in staat zijn om het sap uit allerhande ervaringen te halen. Als onze beoefening zich ontwikkelt, kunnen onze percepties ons heel aangename verrassingen bezorgen. Geluiden, beelden, geuren, kleuren, objecten, herinneringen, positieve gevoelens, en wensen, zelf negatieve gedachten en emoties kunnen opkomen, soms heel intens. Kum Nye stelt ons in staat om de kwaliteiten van alle ervaringen te smelten, de essentiële sappen eruit te persen en die te transformeren in pure energie. Zelfs kwaliteiten die we misschien hebben leren bedwingen, zoals passie, boosheid en agitatie, kunnen rijke bronnen van energie zijn. Als we leren hoe wij de woorden en dialogen kunnen wegnemen, en bij de energie zelf blijven, kunnen  we zelfs deze sterke energie zuiver ervaren als krachtige vitaliteit. ”  Citaat uit het boek: Kum Nye De betekenis van vreugde, de betekenis van zijn” geschreven door Tarthang Tulku.